Hoe en wat in de Goudse Hout: op de fiets met de boswachter

Vlnr: Frans, Michael, Gerard, Kees en Martijn (thv ingang Koeien en Kaas, voorheen ’t Vaantje)

Wat gebeurt er allemaal in de Goudse Hout? Wie doet dat eigenlijk? En bij wie moet je zijn als je iets wilt melden? Zo maar wat vragen die Netwerk Achterwillens zelf heeft of hoorde van bewoners. De antwoorden en nog veel meer kregen we, Frans, Gerard, Michael en Gerda, tijdens een rondgang door het gebied met boswachter Kees Kool. Ook Martijn Baerveldt, bij de Gemeente Gouda belast met de openbare ruimte, fietste een rondje mee. Voor we langs een paar ‘pijnpunten’ naar aanleiding van de vorige wijkschouw rijden, wil Kool eerst iets kwijt over de verantwoordelijkheden.

De Groenalliantie, een samenwerkingsverband van de gemeenten Bodegraven-Reeuwijk, Gouda, Waddinxveen, Krimpen aan den IJssel en Krimpenerwaard, is eigenaar van de Goudse Hout. Het onderhoud is in handen van Staatsbosbeheer. Kees is namens Staatsbosbeheer full time aan het werk voor de Groenalliantie  in de Goudse Hout. Meldingen over zaken en gebeurtenissen in de Goudse Hout moeten dan ook gedaan worden op de website van de Groenalliantie, niet bij de gemeente.

We beginnen op de parkeerplaats bij de Wielerbaan, waar het achterste deel geregeld onder water staat. Dat komt doordat hier een watergang liep. Vorig jaar was er budget van de provincie om te verbeteren, maar dat geld is vervallen. Staatsbosbeheer zou op zoek kunnen naar meerdere bronnen, voor de half miljoen die de klus zou kosten. Besloten is diet niet te doen, om twee redenen:
– het kost veel geld en het probleem keert op korte termijn terug;
– monitoring in 2025 heeft uitgewezen dat er hooguit één à twee piekmomenten in een jaar zijn waarop alle plekken worden gebruikt.

Staatsbosbeheer is in overleg met wielervereniging en hondenclub (die niet blij is) om een oplossing te vinden voor die piekmomenten. Het stuk parkeerterrein wordt op termijn ingezaaid met wilde bloemen.

We rijden naar het Ontmoetingsplein met de hagedis, waar sommige van ons voor het eerst horen over de inclusieve wandelroute. Dat is een rondje rond de plas, geasfalteerd en volledig begaanbaar voor mensen die moeilijk lopen en met kinderwagens, rolstoelen en rollators. Daar zijn de bankjes naast het pad, idem de prullenbakken. Op alle andere plekken staan bankjes en prullenbaken soms verder van het pad, hetgeen in natte tijden dito voeten oplevert. Toch gaat Staatsbosbeheer daar niets aan doen. Niet alleen omdat het veel geld kost, maar het is een keuze. Ze staan vaak wat verder naar achteren om de maaimachine ruim baan te geven. Bovendien, het is buitengebied. Dan zou je als bezoeker ook kunnen bedenken dat je er niet met witte schoenen heengaat.

Op de informatieborden ontbreekt de mededeling dat je tussen zonsondergang en -opgang niet in de Goudse Hout mag komen. Kees neemt dit mee, om aan te passen als er nieuwe borden worden gemaakt. We opperen het idee om overal snipperpaden te maken (zoals wel gebeurd bij de Smultuin), maar Kool legt uit dat dat te arbeidsintensief is. Gerard spreekt zijn verbazing uit over alweer nieuwe planten rondom het Ontmoetingsplein. (drie keer sinds 2017). Niet alles sloeg aan, vertelt Kool, waarop Gerard een meer natuurlijke beplanting aanraadt, met variëteiten die beter aansluiten bij de achter gelegen Vlinderidylle.

Op het plein mogen honden niet loslopen, maar gebeurt wel veel. Er zijn twee boa’s voor dit gebied, maar die zijn er niet altijd. Kees Kool vertelt dat de witte streep op het pad vanaf de ingang naar het Ontmoetingsplein – om fiets- en wandelverkeer te scheiden – goed lijkt te werken.

Er komen soms klachten over de openingstijden van het openbare toilet voor de Wielerbaan. Kool vertelt dat het een bewuste keuze is, om dat alleen tussen mei en oktober te openen. Eerder  open en/of later dicht kost geld (denk bijv. aan schoonmaak).

Volgende stop is de bocht bij speeltuin Eldorado, waar vaak wateroverlast is. Ook hier is die het gevolg van een watergang (het is ten slotte een slagenlandschap). Als het asfalt vernieuwd wordt, komt hier een duiker, vertelt Kees. De groep geeft hem het idee mee, om van dit soort randen wadi’s te maken, waterdoorlatende plekken met beplanting

Net als veel bezoekers vindt Kees het jammer dat het water rond het speeleiland weg is. Dat had te maken met de kwaliteit van het water en de inzet van de ODMH (Omgevingsdienst Midden Holland) die dit soort gebieden moet controleren, omdat het aangemerkt wordt als zwemwater. Staatsbosbeheer broedt op een mogelijkheid om het water terug te brengen.

Kees vertelt dat bij de ingang Platteweg dit jaar een stroomhuis komt, maar dat is een verantwoordelijkheid van Reeuwijk-Bodegraven. Gerda stelt voor het te beschilderen, zoals het stroomhuisje Breevaartbrug. Kees wil die suggestie wel doorgeven.

Bank en prullenbank voor de Heemtuin, op de ‘begaanbare’ route

De opkrullende platen en de wildroosters (waar we dit keer niet geweest zijn, maar bij de eerdere schouw wel) gaan verdwijnen. De schaapjes keren niet terug. Complimenten waren er ook, bijvoorbeeld over de bank & prullenbak voor de Heemtuin langs de geasfalteerde route en de brug hiernaast.

Tot slot fietsen we nog even naar de ingang bij Middenwillens. We opperden bij Staatsbosbeheer om de route vanaf Middenwillens (Hoogeveen Fietsbeleving) ook een route te maken die voor iedereen toegankelijk is. Hiermee zouden een tweetal banken en prullenbakken beter toegankelijk worden middels verharding. Ook die suggestie neemt de boswachter mee naar zijn baas.

De allerlaatste opmerking die we meegaven was de onvolledige bebording om losloop- en aan de lijn plaatsen aan te geven. Die laatste bordjes verdwijnen regelmatig. Kees onderkent dat en vraagt ook dit te melden bij de Groenalliantie Midden-Holland